5) ابن ميمون‌: مقاله في المعاد.
6) ابن ميمون‌: شرح مشنه‌.
7) ابن ميمون‌: سيزده مقاله‌.
8) ابن ميمون‌: نامه به شاگردش يوسف بن عَقْنين‌.
غير از اين ترجمه‌ها، كه مهم‌ترين اقدام سمويل بود، وي تفسيرهايي هم بر كتاب مقدس‌ نوشت (از جمله بر عبارتي از ((سفر پيدايش‌))، باب 1، آيه‌ٴ 9). در 1213، هنگام بازگشت از اسكندريه‌، واژه‌نامه‌اي بر روي كشتي نوشت و در آن بسياري از اصطلاحات جديدي را كه در ترجمه‌اش از دلالة الحائرين ابن ميمون ناگريز به ابداع آنها شده بود، ذكر كرد. اين واژه‌نامه‌ واژه‌هاي عربي را به صورت عبري آنها و در عين حال واژه‌هاي عبري را كه وي در قياس با واژه‌هاي عربي بدان‌ها معاني جديدي داده بود، دربر داشت‌.
سمويل در انتشار فلسفه‌ٴ ابن ميمون در غرب و هم‌چنين رشد زبان فلسفي عبري نقش مهمي‌ داشت‌.

يعقوب آناطولي‌

يعقوب بن آبه ماري بن شمشون (يا سيمون‌) بن آناطولي (آنطولي‌، آناطوليو1). تلموددان‌، اخترشناس‌، و فيلسوف پرونسي‌. مترجم عربي (و لاتيني‌) به عبري‌، احتمالاً عبري به لاتيني‌. او در جنوب فرانسه‌، شايد مارسي‌، به دنيا آمد؛ در ناربُن و بزيه برآمد، و بعدها (از حدود 1231 به‌ بعد، در ناپل در خدمت فردريك دوم بود. تاريخ تولد و وفاتش معلوم نيست (حدود 1194 ـ حدود 1256؟). شاگرد و داماد سمويل بن تِبّون‌، از هواداران سرسخت ابن ميمون و مخالف‌ تمايلات قَبّالي بود. دو موضوع مهم‌ترين عامل شهرت اوست‌: يكي اين كه وي نخستين بار شرح‌هاي ابن رشد را به عبري ترجمه كرد، و ديگر اين كه او اولين (يا از اولين‌) مروجان افكار ابن ميمون بود. هر دو موضوع بسيار مهم است‌. او و مايكل اسكات (و بعدها موسي بن‌ تِبّون‌) بزرگ‌ترين ناقلان معلومات وسيع ارسطويي بودند كه به دست ابن رشد شرح و تهذيب شده بود.
او در پنجاه و پنج سالگي مجموعه‌اي از مواعظ را گرد آورد با عنوان آموزش شاگردان و در آن‌ نه‌فقط درباره‌ٴ فلسفه‌ٴ يوناني و ابن رشدي‌، بلكه درباره‌ٴ نهادهاي مسيحي هم اطلاعات زيادي به‌ دست داد. وي از فردريك دوم و يك مسيحي به نام مايكل (شايد مايكل اسكات‌) نام مي‌برد. از مهم‌ترين ترجمه‌هاي او اينهاست‌: